Powietrze w układach parowych

Strona Główna / Gospodarka cieplna / Powietrze w układach parowych

Większość współczesnych instalacji parowych stanowią układy otwarte ze zbiornikami kondensatu, odwadniaczami i odgazowywaczami termicznymi, gdzie jest wiele miejsc, które służą za odpowietrzenie układu.

Ciągle jeszcze można natrafić na małe instalacje parowe pracujące w obiegu zamkniętym. Były one konstruowane w ten właśnie sposób z uwagi na mniejsze koszty wykonania i eksploatacji, gdzie szczególnie przy małych instalacjach koszt źródła wyposażonego w stację przygotowania wody, zbiornik kondensatu, odwadniacz i pompy stanowiły znaczny udział.

Dlatego układy pracujące w obiegu zamkniętym, z grawitacyjnym spływem kondensatu do kotła, nie wymagają żadnej dodatkowej armatury oprócz wytwornicy pary, zaworu bezpieczeństwa i oczywiście odpowietrzenia. Powietrze, jako że jest niewidoczne, bardzo często jest pomijane przy diagnostyce kłopotów pracy instalacji takich jak utrata mocy czy nierównomierny rozkład temperatur. Zdecydowanie łatwiej ocenić zalanie kondensatem.

kociołPowietrze pozostające w instalacji parowej jest cięższe od pary, a lżejsze od kondensatu. W zajmowanej przez nie objętości instalacji obserwuje się znacznie niższe temperatury (dla oceny przydatna kamera termowizyjna). Można się go pozbyć podczas rozruchu instalacji przez zamontowane w odpowiednich miejscach odpowietrzenia. Te muszą się znajdować tuż powyżej strefy zalanej kondensatem i być tak wyprofilowane, aby nie zalewały się skroplinami płynącymi po ściankach parociągów. Wyrzucanie powietrza kończy się oczywiście wyrzucaniem mieszaniny pary i powietrza, a w końcu samej pary, dlatego wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Tak odpowietrzony układ będzie pracował poprawnie.

Niestety w starych instalacjach nie ma co liczyć na to, że odpowietrzanie nie będzie konieczne po każdym wystudzeniu instalacji i jej ponownym uruchomieniu. Po wystudzeniu cała para ulegnie skropleniu, przez co ciśnienie w instalacji obniży się poniżej atmosferycznego. Powstała w ten sposób próżnia będzie wszystkimi nieszczelnościami (uszczelki kołnierzy, zawór bezpieczeństwa itp.) wciągała powietrze do środka. Proces należy więc powtarzać regularnie przy rozruchu, podobnie jak sprawdzanie poziomu kondensatu i uzupełnianie zładu wodą.

Ostatnie wpisy
Szybki kontakt

Zapraszamy do kontaktu z nami

Facebook